Zaterdag 21 november stond voor de jongens van U12 en U14 in het teken van een clinic en toernooi. De beschikbaarheid van de sporthal wilden we optimaal benutten, juist ook omdat er weinig wedstrijden in de maand november gepland waren voor de JU14.
De 4 trainers, Frits, Sierd, Saco en Otto hadden zich voorbereid op een gezellige en intensieve ochtend. We zijn om 9.30 uur gezamenlijk gestart onder de bezielde leiding van trainer Saco die de jongens met verschillende trainingsvormen heeft vermaakt en afgepeigerd. Voordat de clinic startte hebben we ons zangtalent gebruikt om Sierd, hij werd vandaag 18, uit volle borst toe te zingen. We hebben Sierd zien genieten van onze samenzang. Daarna nam Saco ons mee, met assistentie van Sierd, Frits en Otto, in diverse dribbel- en passoefeningen en de altijd populaire “stand defense”. Tsjonge, wat kunnen je bovenbeenspieren toch een pijn doen. Er werd door iedereen erg hard ‘gewerkt’, helemaal top.
Ook bij het samenspelen met 7 tegen 7 op een half speelveld was het de inzet van iedereen die opviel. Het 10x samenspelen werd helaas niet gehaald en regelmatig werd er getest of “kluitjes‐basketbal” wel zo effectief was (niet dus!). Daarna de oefening wie het langste tegen de muur kan blijven zitten. Ik heb nog nooit zoveel jongensbenen zien trillen van ang … ik bedoel van inspanning. Uiteindelijk ging de titanenstrijd tussen Bjarne, David en Anno. David liet zien dat zijn bovenbenen zo sterk waren als stalen kabels ; proficiat David. We maakten ons langzaam op voor het toernooi en de wedstrijd tegen het ‘franse team’. In een korte pauze met de noodzakelijke energie‐drank en chips, kwamen de mannen weer op krachten.
Op basis van het oefenen met “powerball” werd de groep ingedeeld in twee teams. Inmiddels waren de tribunes ook al volgelopen met ouders en grootouders, broertjes en zusjes en enkele ‘onbekende fransozen’ die met veel enthousiasme de aanmoedigingen de zaal in schreeuwden. Wat voelde dat goed, al deze support. Na een 10 minuutjes ingespeeld te zijn was het moment daar. Het franse team ging zijn intrede doen. Alle jongens waren gespannen wie hun tegenstander zouden zijn … en hoe je ze het beste in het frans kon aanspreken. (in de kleedkamers was al uitgewisseld wat voor cijfers er op het vak frans behaald was en wie het frans goed beheerste) De lichten in de zaal werden gedoofd, het spotlight aan. Queen met “We will rock you” schalde door de zaal … Otto hanteerde de microfoon en introduceerde elk individueel lid; o.a. “Driblle Queen Nel”, “slamdunk Arend”, “Mister Wilddog Lieuwe”, “Boukje Air Wijngaarden” en “Powershot Jelle” kwamen imponerend de middencirkel opgerend. Verbijstering alom … dat zijn toch niet onze ouders, dat is toch niet mijn moeder, Nee hé, daar staat ie, mijn vader. Heb ik zo op mijn frans geoefend. Daar stond dan het “Old Star Fans team”; 9 man en vrouw sterk wat een imponerend team en met zoveel individuele talenten.
De wedstrijd begon en ging redelijk gelijk op, hoewel het “Old Star Fans Team” in de eerste minuten wel wat voorsprong kon nemen. Er werd stevig gespeeld en met name “Dribble Queen Nel” was goed op dreef met een juiste basisinstelling: “Als de bal niet naar mij toekomt, kom ik deze halen; met of zonder tegenspeler” (Nou dat heeft Jonathan Asma geweten). Het zou voor beide partijen geen ‘makkie’ worden. Onder de strenge leiding van Sierd en Frits werd de wedstrijd in goede banen geleid. Er leek enigszins een voorkeursbehandeling toegepast te worden door de scheidsrechters, maar dat kon niet hard gemaakt worden door de Old Stars.
Door een tactische time--‐out van het rode team (de jongens U12 en U14) kwam de wedstrijd in een stroomversnelling. Er werd op het scherpst van de snede gespeeld. Bij beide partijen was er geweldig samenspel te zien en werden de vrije spelers goed aangepast. De training van Saco deze ochtend, wierp dus meteen zijn vruchten af. In de laatste minuten van de wedstrijd stonden de jongens steeds voor. Gelukkig was de ‘bank’ van het Old Stars Fans Team alert en nam nog een strategische time out met nog 30 seconden op de klok.
Er moest een slotoffensief plaatsvinden om toch nog een kans te maken op de overwinning. Helaas, het mocht niet baten. Het rode team was ditmaal terecht de sterkste partij. Het Old Stars Fans Team ziet nu al uit naar de revanche. Ze nodigen de jongens U12 en U14 graag uit op eigen ‘franse’ grond. Ze gaan nu in winterreces, maar hebben beloofd om in het voorjaar krachtig terug te komen. (maak jullie borst alvast maar nat jongens!)
De ochtend is afgesloten met Powerball met deelname van beide teams. Al snel werd duidelijk dat het regelmatig trainen zijn effect heeft. De een na andere teamlid van het Old Stars Fans Team viel uit. Magnifiek hoe Jonathan Asma zijn vader Willem er met een feilloos schot uitknikkerde. Het werd aan het eind nog spannend en Jurjen liet zien dat hij de anderen te snel af was en vandaag over het beste schot te bezitten. Hij ging niet alleen met de eer, maar ook met nog een versnapering en een t--‐shirt naar huis. Gefeliciteerd Jurjen. We hebben terug kunnen kijken op een zeer geslaagde ochtend met een geweldige inzet van een ieder.
Ik wil hierbij toch nog wel even hulde brengen aan de ouders die hebben deelgenomen in het Old Stars Fans Team. Wat een inzet, wat een souplesse, wat een plezier; ontzettend bedankt! We hopen een volgende keer weer een beroep te kunnen doen op jullie deelname.
Frits, Sierd, Saco En Otto
